آينده از آن مردماني است که گذشته خود را مي شناسند.

 

ای مردم ایران ، خدا یار شما باد

                                    جان ها همه در راه پر ز فدا باد

با خصم بگویید که بر خاک دلیران

                                    پا گر بنهی نیز همه راه خطا باد

از جنبش ما پرچم ایران وطن ما

                                 تا هست نفس سایۀ آن همچو هما باد

این مهد دلیران همه در سایه ی شیران

                                        از بهر شما هموطنان جای صفا باد

مهرست و مروت همگی حاصل دانش

                                           باری همه وقت جان شما پر ز وفا باد

                    ایران عزیز خانه ی ما و وطن ماست

                    این خانه ی ما رهگذران ، جای بقا باد

 

وقتی تو رفتی 

ازپشت پنجره 

از توی باغچه خونه‌ی ما

از روی شاخه‌های گل سرخ

پرنده‌ها رفتند و نموندند

 

وقتی تو رفتی 

ای شکوه عشق

آسمان آبی

بهشت زمین 

معنی وطن

 

سوز غمت به سینه ام ، سوخت دل نزار من 

یاد تو در خیال من ، برده همه قرار من 

طاقت و صبر و دین من ، برد دو چشم مست تو 

تا چه شود به عاقبت ، از نگه تو کار من ؟

شوق دوباره دیدنت شد همه آرزوی دل 

وای اگر بمیرد آن شعله ی پرشرار من ! 

شب همه شب نخفته ام ، با غم تو نشسته ام 

گواه من خدای من دیده ی اشکبار من 

از دو جهان بریده ام از همه کس گسسته ان 

دل به کسی نبسته ام جمله تو کار و بار من 

ز فرقتت نگار من ریخت همه برگ و برم 

تو را به خون عاشقان خیر و بیا کنار من 

 

 

بدو تولد ما ، آغاز یک فسیلست 

کان را نهایت آخر ، در خاک ها گسیلست

رویای پوچ ماندن در ماروای هستی 

در دوزخ و بهشت و در آب سرسبیلست

بدو تولد ما ، رویای پوچ بودن 

آغاز یک فسیل و رفتن به یک گسیلست

 

نمایش تعداد مطالب
2603